Almanya’da bir ay

Geçtiğimiz günlerde (14/07) Almanya/Berlin’e gelmemizin 30. gününü yani birinci ayını doldurduk. Bir ayda çok şey yaşadık, gördük, tecrübe ettik. Beklenmedik süprizler aksilikler peşimizi bırakmadı Bu aksiliklerden en büyüğüde, internet erişimi oldu.

Evet Avrupa’nın merkezi BERLİN deyiz, ve yaşamakta olduğumuz problemlerden biriydi bu, Internet erişimi. Kaldığımız yurt (pansiyon tipi) da bulunan kablosuz internet erişimi (sinyali) ne yazık ki kalmakta olduğumuz odalara kadar gelmiyordu. Böylece yurtta kaldığımız bu 1 ay boyunca Internet hepimiz için büyük bir problem oldu, benimde bloğa yazı yazmama sebeplerimden biri olsa gerek. Aslında bloğa yine birşeyler ekleyebilirdim. Hergün olmasa da, 2-3 günde bir yazılacak bir dünya zımbırtı bulunurdu..

Burda geçen bir ayı kısaca özetlemek gerekirse.. Kolay olmadı. Almanca bilmiyoruz. Zaten, ihtiyaçlarımız için İngilizce konuşunca inadına Almanca cevap veren bir toplumla bir ay nasıl geçebilirdi ki..? Burada yaşayan insanların çoğu İngilizce bilmekte. Çaresiz şekilde İngilizce sorduğunuz sorulara ve dialoglara, ingilizce bildikleri, bizim Almanca bilmediğimizi de bildikleri halde, Almanca cevap veriyorlar Tabi biz “müşteri” konumunda olduğumuzda, İngilizce konuşma kılavuzu gibi dökülüyorlar..

İnsanlar nasıl mı? Derin dondurucu gibiler. Zembereği kurulmuş oyuncak gibi yapmaları gereken rutin görevlerini kovalıyorlar. Duyguları yok denecek kadar az. Metro istasyonunda, gözleri görmeyen bir adama ite ite çarpa çarpa ilerleyebilen, duyguları olmayan ve bencil yaşayan bir toplum. Aile kurup çocuk yapmak yerine, köpeğini bağrına basan, onunla dertleşen onunla yatıp kalkan yetişkin bireyler. Çocuk demek, sorumluluk demek. Yani karşı karşıya gelmek istedikleri son şey.. Çok mu karaladım sanki?